Kuiper Astronomical Group  --- گروه نجوم کویپر

عضویت در خبرنامه

با عضویت در خبر نامه گروه نجوم کویپر از جدید ترین اخبار و اطلاعات نجومی با خبر شوید





Powered by WebGozar

بخش ها

اخبار سایت و گروه(18)
اخبار علمی و نجومی(469)
ابر نو اختر،ستاره نوترونی،سیاهچاله(27)
اختر فیزیک(16)
ادبیات ستاره شناسی(6)
بیوگرافی دانشمندان و فضانوردان(37)
پاسخ به سوالات شما(12)
تابش پس زمینه ، ماده تاریك ، بیگ بنگ(12)
تاریخ نجوم(16)
تصاویر(99)
چهر آسمان ها (صور فلكی)(2)
خورشید امروز(19)
دانلود فیلمهای نجومی(15)
دانلود و معرفی کتاب(18)
دانلود و معرفی نرم افزار(20)
رصد آسمان(115)
روز و ماه نجوم ،‌ هفته فضا و ...(18)
ستاره ها(21)
سیارت فراخورشیدی،حیات فرازمینی،یوفو(40)
فضا و زمان(8)
فرهنگ لغت نجومی(1)
فناوری فضایی ، ماهواره ها ، اپتیك ها(118)
فیزیك ذرات بنیادی(9)
كهكشان ها ، كوازار ها و ...(41)
گزارش ها(29)
ماكت و ابزار های نجومی(3)
مقالات(182)
مسابقه نجومی(4)
مصاحبه و گفتگو(11)
مطالب عمومی(26)
منظومه شمسی(115)
نجوم در قرآن(18)
English Astronomy(36)

جستجو

آرشیو

مرداد 1400
خرداد 1392
آبان 1391
شهریور 1391
اسفند 1390
بهمن 1390
دی 1390
آبان 1390

همه آرشیوها

مطالب اخیر

پایان کار گروه کویپر
طراحی و ساخت سیستم عکاسی مداوم بر مبنای ریل Time Lapse Dolly System
تصویر ستاره دنباله داری که با زمین ملاقات می کند
زیباترین تصاویر نجومی هفته/ سرنوشت یک ستاره و مسیر خیالی
700 نفر داوطلب برای سفر شبیه سازی شده به مریخ
پروژه های علمی بر دوش منجمان آماتور/ منجمان آماتور داده هایی با کاربرد ژئودزی تهیه می کنند
کشف کوچکترین سامانه خورشیدی در جهان
تصاویری تماشایی از جای گرفتن کره زمین در یک قطره آب!
حلقه های زحل و توفان مشتری
فعال‌ترین زایشگاه جهان/ عکس
شکار نوترون؟؟؟!!!
تصاویری تماشایی از نورپردازی در آسمان / شفق قطبی در آسمان انگلیس
شفق شمالی پرنورتر است یا شب‌های روشن لندن و پاریس؟/ عکس
نجوم کودکان کویپر
همکاری با گروه های استان گیلان
راز طوفان ها و دریاچه‌ های تیتان
حباب ۵۷,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰ كیلومتری در فاصله ۶۷,۴۵۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰ كیلومتری
ساخت رصدخانه ملی از بهار 91/ پایان طراحی مفهومی تلسکوپ ملی
گذر مریخ از درون خوشه باز کندوی عسل
برنامه ی سومین گردهمایی ماهانه ی نجوم ثاقب
نه ! این آسمان شب نیست
خبر آمد آسمان شب در راه است !!
سومین جشنواره وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌های فضایی
وجود ذره «هیگز» خیالی است
سوال در مورد قطع برنامه آسمان شب
تماشای بارش شهابی برساووشی از ایستگاه فضایی زیباست!
بارش برساوشی 90
درمان سرطان با سیاه‌چاله‌ها
کشف یک سیارک در مدار زمین!!
گردهمایی ماهانه انجمن نجوم ثاقب در مرداد 90

لیست آخرین پستها

ماهنامه نجوم کویپر

مجله نجوم كویپر شماره 11
مجله نجوم كویپر شماره 10
مجله نجوم کویپر شماره 9
مجله نجوم کویپر شماره 7
مجله نجوم کویپر شماره 6
مجله نجوم کویپر شماره 5
مجله نجوم کویپر شماره 4

خروجی مطالب

RSS   Atom


آیا دنیا های آبی دیگر هم وجود دارد؟


چرا تا حال سیاراتی با اقیانوس های از آب غیر از سیاره زمین تا حال کشف نشده؟




به احتمال زیاد شاید روزی بتوانیم سیاراتی را کشف کنیم که به زمین ما بسیار شبیه باشند

نه تنها تا 25 درصد ستاره های شبیه خورشید سیاره ی مانند زمین دارند، بلکه اگر این سیارات در فاصله مناسب یعنی زیر دما یا حرارت مناسب از ستاره مادر قرار گرفته باشند، در آنصورت حتمأ سرشار از اقیانوس های گرم شبیه اقیانوس های زمین اند. نظریه های فعلی می گویند که اقیانوس های زمین در اثر به هم پیوستن موادی ایجاد شده اند که سیاره زمین را ساخته و نه اینکه بعد از شکل گیری زمین توسط سیارک ها به این سیاره آورده شده. بنا بر این درک، ما میتوانیم به طراحی شباهت هایی اقدام کنیم که بتواند سیارات سنگی شبیه زمین در اطراف دیگر ستاره ها را به بار بیاورد.
فرض کنیم سیارات سنگی (شبیه زمین) که پوسته سیلیکاتی و هسته آهنی دارند در عالم بسیار زیاد اند و در مرحله نهایی سرد شدن ماگما یا خمیر مواد معدنی این سیارات آب به سطح تراوش نموده و یا بصورت گاز های داغ به سطح فوران کرده و بعد از سرد شدن به شکل باران به سطح باریده. پس اگر این گونه سیارات به اندازه کافی بزرگ اند، نیروی گرانش یا جاذبه در سطح آنها توانسته یک لایه ضخیم از اتموسفر شکل داده و در نتیجه میزان حرارت به حدی متعادل شده که آب به شکل مایع باقی مانده، در آنصورت شما شاهد شکل گیری اقیانوس های از آب در این گونه سیارات خواهید بود.
می توانیم تصور کنیم، ابر بزرگ گرد و غباری که منظومه شمسی را شکل داده آب زیادی در خود داشته که وجود آب در سیارک ها و دنباله دار ها دلیل این ادعاست. وقتی خورشید در هسته این ابر روشن شد و به نور پردازی پرداخت، مقداری از این آب در اثر نور متلاشی و یا به قسمت های درونی منظومه شمسی (جایگاه چهار سیاره سنگی) پراکنده شده است. اما در عین حال مواد سنگی سرد مانند سیارک ها و دنباله دار ها تمایل شدیدی به نگهداری آب در خود داشتند و بدین صورت آب را برای شکل گیری سیارات در خود نگهداشتند.
سیاراک های تفکیک شده از دیگر اجرام حدود 3 درصد آب در خود دارند (یعنی سیارات یا اجرام کوچکتری که چنین تفاوت ها را در خود دارند در حالت مذاب عناصر سنگین در این اجرام به قسمت درون یعنی به سوی هسته سقوط نموده و عناصر سبک را از آنجا به سوی سطح فراری میدهند) اما بعضی از اجرام تفکیک نشده (مانند سیارک های کاربونیک) میتوانند تا بیش از 20 درصد آب در خود داشته باشند.
وقتی این گونه اجرام را در سناریوی شکل گیری سیارات با هم برخورد دهیم، مواد در مرکز آنها به قدری فشرده میشوند که عناصر سبک مانند آب و دی اکسیدکربن  بصورت گاز به بالا تراوش می کنند. در مراحل اولیه شکل گیری سیارات، بیشتر گاز های فوران کرده در فضا پراکنده میشود، اما وقتی این جرم به اندازه یک سیاره بزرگ میشود، گرانش آن دیگر نمی گذارد که گاز ها به فضا فرار نماید و در نتیجه گاز را بصورت اتموسفیر در اطراف خود نگه میدارد. با وجود تراوش گاز به بالا، ماگما یا مواد مذاب داغ میتواند مقداری از آب را در خود نگهدارد و فقط در مرحله نهایی سرد شدن و سخت شدن تراوش دهد تا پوسته سیاره را شکل دهد.

شبیه سازی های محاسباتی نشان میدهد که اگر یک سیاره از تراکم موادی شگل گرفته که 1 تا 3 درصد آب در خود دارد، در آنصورت آب مایع در مرحله نهایی شکل گیری به سطح این سیاره تراوش میکند. یعنی آب بصورت تدریجی با سخت شدن پوسته سیاره از قسمت پائین به بالا حرکت میکند.
حالا حتی سناریوی خود را با یک جرم آسمانی شروع کنیم که فقط 0.01 درصد آب زمین را در خود دارد، در آنصورت هم پروسه به هم پیوستن توده ها باعث ایجاد فوران گاز ها میشود و اتموسفری را شکل میدهد که در مرحله بعد بیشتر آب های آن بصورت باران به سطح می بارد.


وقتی زمین شکل می گرفت، آب های آن در مواد سنگی وجود داشته و یا بصورت گاز بوده و یا حتی با سخت شدن مگما از پائین به بالا تراوش نموده. فکر میکنم با دیدن این تصویر از یک رویداد در اعماق زمین میتوان تصور نمود که در اوایل شکل گیری زمین جابجایی عناصر چه مراحلی را پشت سر گذاشته.  
حالا اگر این مدل از شکل گیری اقیانوس ها درست باشد، در آنصورت میتوان انتظار داشت سیارات سنگی به اندازه 0.5 تا 5 برابر جرم زمین که از مجموعی از مواد مختلف ترکیب شده اند، احتمالأ طی صد ها میلیون سال پیوستن توده ها اقیانوس هایی را شکل داده اند.
این مدل با یافته های
کریستال زیرکن در غرب آسترالیا شباهت زیاد دارد. عمر این کریستال ها به 4.4 میلیارد سال میرسد و نشان میدهد که آب مایع مدتها قبل حتی قبل از عصر بمباردمان سنگین در 4.1 تا 3.8 میلیارد سال در زمین وجود داشته که بعد بصورت بخار به اتموسفر بلند شده.
 
در حال حاضر کسی فکر نمی کند، توده های یخی که قسمت های بیرونی منظومه شمسی را شکل داده توانسته بیش از 10 درصد آب موجود در زمین را با خود آورده باشند، زیرا بر اساس محاسبات امروزی توده های یخی موجود در قسمت های بیرونی منظومه شمسی به مراتب میزان بیشتر دیتوریم (آب سنگین) را در مقایسه با آنچه که در زمین می بینیم، در خود دارند.

منبع : kabulsky.com


ارسال به ارسال به 100 درجه کلوب دات کام
[ نویسنده : محمد آریایی در سه شنبه 2 آذر 1389 و ساعت 10:04 ب.ظ مرتبط با مقالات سیارت فراخورشیدی،حیات فرازمینی،یوفو | لینک | نظرات ]



امار سایت

 
 


آمار بازدیدها:
امروز:
دیروز:
این ماه:
ماه قبل:
مجموع:
آخرین بازدید:

اطلاعات سایت
آخرین بروز رسانی:
کل مطالب :

اعضای گروه :

سجاد مقصودی
پژمان نعمتی
محمد آریایی
سپیده خانعلیپور
ارمغان حافظ
سهیل رجبی
مستوره رمضانی
كوثر بابایی
مائده پژوهنده

لینکستان

نجوم علمی برای همه در هر زمان
نخستین ماهواره دانش آموزی ایران (البرزست1)
آذر نجوم
پاتوق علاقه مندان به نجوم
آسمان از آن تو
انجمن مجازی نجوم ( هالی )
آسمان بروجن
اولین وبلاگ اختصاصی نجوم رادیویی درایران
وبلاگ نجوم ایران
چت روم كویپر
نجوم كودكان كویپر
انجمن نجوم پژوهشسرای شهید خوشبخت
زیبایی های آسمان
آرشیو تصاویر ناسا از فضا
انجمن نجوم ثاقب گیلان

همه لینکها

لینکدونی

سایت جامع فناوری و تکنولوژی آراد
قرارگاه خبری و تحلیلی ثامن نیوز
جامع ترین سایت رباتیک آراد
دنیای فیزیک از دریچه پارس فیزیک
تبادل لینک هوشمند
مقالات فیزیک و نجوم
هیـــگز(ذره ی خدا)
وبلاگ فیزیك ایران
سایت علمی رهاورد
دنیای نانو فناوری
علوم کامپیوتر
فیزیكال
فروشگاه کتاب
سفر به موفقیت
چهار سوی علم
بهترین وبلاگ علمی و آموزشی

آرشیو لینکدونی

تبلیغات

فعلا هیچی تبلیغ نداریم