Kuiper Astronomical Group  --- گروه نجوم کویپر

عضویت در خبرنامه

با عضویت در خبر نامه گروه نجوم کویپر از جدید ترین اخبار و اطلاعات نجومی با خبر شوید





Powered by WebGozar

بخش ها

اخبار سایت و گروه(18)
اخبار علمی و نجومی(469)
ابر نو اختر،ستاره نوترونی،سیاهچاله(27)
اختر فیزیک(16)
ادبیات ستاره شناسی(6)
بیوگرافی دانشمندان و فضانوردان(37)
پاسخ به سوالات شما(12)
تابش پس زمینه ، ماده تاریك ، بیگ بنگ(12)
تاریخ نجوم(16)
تصاویر(99)
چهر آسمان ها (صور فلكی)(2)
خورشید امروز(19)
دانلود فیلمهای نجومی(15)
دانلود و معرفی کتاب(18)
دانلود و معرفی نرم افزار(20)
رصد آسمان(115)
روز و ماه نجوم ،‌ هفته فضا و ...(18)
ستاره ها(21)
سیارت فراخورشیدی،حیات فرازمینی،یوفو(40)
فضا و زمان(8)
فرهنگ لغت نجومی(1)
فناوری فضایی ، ماهواره ها ، اپتیك ها(118)
فیزیك ذرات بنیادی(9)
كهكشان ها ، كوازار ها و ...(41)
گزارش ها(29)
ماكت و ابزار های نجومی(3)
مقالات(182)
مسابقه نجومی(4)
مصاحبه و گفتگو(11)
مطالب عمومی(26)
منظومه شمسی(115)
نجوم در قرآن(18)
English Astronomy(36)

جستجو

آرشیو

مرداد 1400
خرداد 1392
آبان 1391
شهریور 1391
اسفند 1390
بهمن 1390
دی 1390
آبان 1390

همه آرشیوها

مطالب اخیر

پایان کار گروه کویپر
طراحی و ساخت سیستم عکاسی مداوم بر مبنای ریل Time Lapse Dolly System
تصویر ستاره دنباله داری که با زمین ملاقات می کند
زیباترین تصاویر نجومی هفته/ سرنوشت یک ستاره و مسیر خیالی
700 نفر داوطلب برای سفر شبیه سازی شده به مریخ
پروژه های علمی بر دوش منجمان آماتور/ منجمان آماتور داده هایی با کاربرد ژئودزی تهیه می کنند
کشف کوچکترین سامانه خورشیدی در جهان
تصاویری تماشایی از جای گرفتن کره زمین در یک قطره آب!
حلقه های زحل و توفان مشتری
فعال‌ترین زایشگاه جهان/ عکس
شکار نوترون؟؟؟!!!
تصاویری تماشایی از نورپردازی در آسمان / شفق قطبی در آسمان انگلیس
شفق شمالی پرنورتر است یا شب‌های روشن لندن و پاریس؟/ عکس
نجوم کودکان کویپر
همکاری با گروه های استان گیلان
راز طوفان ها و دریاچه‌ های تیتان
حباب ۵۷,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰ كیلومتری در فاصله ۶۷,۴۵۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰ كیلومتری
ساخت رصدخانه ملی از بهار 91/ پایان طراحی مفهومی تلسکوپ ملی
گذر مریخ از درون خوشه باز کندوی عسل
برنامه ی سومین گردهمایی ماهانه ی نجوم ثاقب
نه ! این آسمان شب نیست
خبر آمد آسمان شب در راه است !!
سومین جشنواره وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌های فضایی
وجود ذره «هیگز» خیالی است
سوال در مورد قطع برنامه آسمان شب
تماشای بارش شهابی برساووشی از ایستگاه فضایی زیباست!
بارش برساوشی 90
درمان سرطان با سیاه‌چاله‌ها
کشف یک سیارک در مدار زمین!!
گردهمایی ماهانه انجمن نجوم ثاقب در مرداد 90

لیست آخرین پستها

ماهنامه نجوم کویپر

مجله نجوم كویپر شماره 11
مجله نجوم كویپر شماره 10
مجله نجوم کویپر شماره 9
مجله نجوم کویپر شماره 7
مجله نجوم کویپر شماره 6
مجله نجوم کویپر شماره 5
مجله نجوم کویپر شماره 4

خروجی مطالب

RSS   Atom


ماده تاریک


در سال 1933 فریتز زوییكی منجم آمریكایی سوییسی تبار پرده از رازی برداشت كه اكنون نیز منجمان در پی چند و چون آنند. زوییكی دریافت كه در عالم بیش از آن كه می بینیم ماده وجود دارد و این ماده نامشهود نظر منجمان را سخت به خود مشغول كرده است، چرا وجود آن بر چگالی عالم تاثیر می گذارد. در آغاز منجمین این مجهول را "ماده گمشده" نامیدند. اما این اصطلاح درستی نبود، چیزی در این میان گم نشده است. محاسبه زوییكی نشان داد كه این ماده وجود دارد، فقط ما نمی توانیم آن را ببینیم از این رو نام دیگری بر آن گذاشتند: "ماده تاریك".

در سال 1933 فریتز زوییكی منجم آمریكایی سوییسی تبار پرده از رازی برداشت كه اكنون نیز منجمان در پی چند و چون آنند. زوییكی دریافت كه در عالم بیش از آن كه می بینیم ماده وجود دارد و این ماده نامشهود نظر منجمان را سخت به خود مشغول كرده است، چرا وجود آن بر چگالی عالم تاثیر می گذارد. در آغاز منجمین این مجهول را "ماده گمشده" نامیدند. اما این اصطلاح درستی نبود، چیزی در این میان گم نشده است. محاسبه زوییكی نشان داد كه این ماده وجود دارد، فقط ما نمی توانیم آن را ببینیم از این رو نام دیگری بر آن گذاشتند: "ماده تاریك".

مجری: امروزه كیهان شناسان این حقیقت را برای ما روشن ساخته اند كه ما فقط یك صدم از كل جرم كیهان را به صورت ماده ای روشن، به صورت اجرام قابل رویت درآسمان می بینیم. به راستی برای این معمای كیهانی چه پاسخی وجود دارد؟ فكر می كنم در دهه 1940 به بعد برای چند دهه ذهن تمام كیهان شناسان معطوف به موضوعی مجهول بود، كه امروزه آن را ماده تاریك می دانیم. سیر دانستن بشر درباره ماده تاریك از كجا آغاز شد؟
 
دكتر راهوار: اولین بار در میان منجمان، زوییكی بود كه كهكشان ها را مطالعه كردند و دیدند كه كهكشان ها آن چیزی كه ما می بینیم، نیستند با تو جه به جرم آنها، آن حركت را ندارند و سوال این بود این حركت را چگونه می توان توضیح داد. باید مقداری ماده تاریك در كهكشان باشد تا آن حركت را براساس آنچه كه ما از فیزیك می شناسیم، به دست بیاد و سازگار باشد با قوانینی كه ما می شناسیم. می توان خیلی ساده این موضوع را با یك آزمایش نشان داد. فرض كنید ما به یك سیاره ای رفته ایم كه جرم آن را نمی دانیم. یا این كه جرم آن با یك روش دیگری اندازه گیری كنیم. مثلا اگر چگالی سیاره را بدانیم و بعد شعاع و حجم آن را اندازه گیری كنیم، می توانیم بفهمیم كه جرم آن چقدر است. از طرف دیگر می توانیم جرم آن را با استفاده از قوانین گرانش اندازه گیری كنیم. مثلا اگر یك سكه را از ارتفاع نیم متری رها كنیم و با یك كرنومتر زمان افتادن آن را اندازه گیری كنیم، می توانیم شتاب گرانشی آن سیاره را به دست بیاوریم و به این ترتیب می توانید جرم آن را حساب كنیم. ما معمولا در منظومه شمسی روی ستاره ها مشكلی نداریم. جرمی كه قانون گرانش به ما می گوید با جرمی كه از روش های دیگری می توانیم تخمین بزنیم این دو تا با همیشه با هم برابرند. ولی زمانیكه به مقیاس ها بزرگتر برویم مثلا در مقیاس كهكشانی می توانیم توزیع ستاره ها را بشماریم و بعد از روی توزیع ستاره ها بفهمیم كه جرم منطقه مورد نظر چه قدر است. حالا اگر نگاه كنیم به مركز ستاره ها در حول مركزكهكشان و از روی حركت آنها بخواهیم جرم كل كهشان را حساب كنیم این دو به اندازه یك مرتبه مقداری كه می شود ضریب ده با هم تفاوت دارند. جرمی كه از روی مشاهده مستقیم ستاره ها مثلا روی دیسك كهكشان اندازه گیری می كنیم و جرمی كه از روی قانون گرانش نیوتنی حساب می كنیم، به اندزه یك ضریب ده با هم اختلاف دارند؛ بنابراین سوال این است كه این جرمی كه ما نمی بینیم كجاست و چرا این طور شده است. هر چه قدر به مقیاس های بزرگتر كهكشانی وارد شویم وضع بدتر می شود وتفاوت بیشتر می شود و این همان چیزی است كه به آن ماده تاریك می گوییم. چند جهت برای حل این مسئله وجود دارد. اولین چیز این است كه مثلا زمانی ما به یك كهكشان نگاه می كنیم، ساختار این كهكشان یك هسته است كه عمدتا ستاره ها پیرند، بعد دیسك كهكشانی است و مولفه سوم ماده گم شده یا ماده تاریك است كه می تواند این دینامیك را به ما بدهد. اولین سوال این است توزیع و جرم این ماده باید چگونه باشد. اگر بخواهیم كه رفتار كهكشان منطبق باشد با آن چه ما از گرانش نتیجه می گیریم، باید هاله بسیار یزرگتر از آن چه كه با چشم دیده می شود، حول یك كهكشان قرار دهیم. مثلا اندازه شعاع یك كهكشان حدود ده كیلو پارسك و اندازه هاله حدود پنجاه تا شصت كیلو پارسك است. مثلا در نگاه به كهكشان مارپیچ برای این كه حركت این كهكشان با محاسبات گرانش منطبق باشد، ده برابر جرم روشن كهكشان باید حول این كهكشان را فرا بگیرد و آن را بپوشاند.

مجری: ماده تاریك كه جرمی به این وسعت را می پوشاند چیست؟

 راهوار: كسانی كه در فیزیك ذرات بنیادی كار می كنند معتقدند كه در مدل استاندارد ذرات بنیادی علاوه بر ذراتی كه ما به طور متعارف می شناسیم، مثلا همین ذارتی كه در اطراف ما هستند مثل الكترون و نوترون و فوتون ها، یك سری ذرات دیگر هم وجود دارند به نام "ذرات با اندر كنش ضعیف و با جرم زیاد"(vimp ). ممكن است كه هاله كهكشان را همین ذرات درست كرده باشند و این ذرات بدون برهم كنش هستند یعنی از كنار هم رد می شوند بدون این كه هیچ واكنشی اتفاق بیافتد. می توان این ذرات راآشكار كرد اما این كار بسیار سخت خواهد بود و كل ماده تاریك و هاله كهكشان از این ها تشكیل شده است. نظر دیگری هست كه می گوید این هاله كهكشان از ستاره هایی تشكیل شده است كه جرم لازم برای روشن شدن ندارند. زیرا هر ساختاری كه متراكم شود منجر به یك ستاره نخواهد شد و جرم آن باید از یك آستانه ای بیشتر شود. هر ستاره هر گاه جرمی بیشتر از یك دهم جرم خورشید داشته باشد شروع می كند به شعله ور شدن و نور دادن. پس بنابراین در هاله كهكشان می تواند ستاره هایی باشد كه جرم آنها كم است. معمولا در مركز كهكشان ستاره های پر جرم درست می شوند و هر چه قدر به طرف هاله بیاییم ستاره ها كم جرم تر می شوند و می توان به این ستاره ها عنوان ستاره های نارس اطلاق كرد. این ستاره های نارس می توانستند كاندید خوبی برای ماده تاریك باشند. منتهی این نظریه رد شد؛ به دلیل آزمایش ریز همگرایی گرانشی كه انجام شد. در این آزمایش ابرهای ماژلانی رصد می شد و بعد و مشاهده می شد كه اگر یكی از این ستاره های نارس از مقابل ستاره های پر نور رد می شد نورآن را تقویت می كرد، به دلیل همان همگرایی گرانشی. این آزمایش سیزده سال متوالی ادامه داشت و در این مدت ابرهای ماژلانی رصد می شدند و در نهایت این مساله رد شد كه ستاره های نارس همان ماده تاریك باشد.

مجری: چه گزینه های دیگری وجود دارد كه بتواند ماده تاریك و چیستی آن را توصیف كند؟

راهوار: مساله دیگر این است كه ما بیاییم و قوانین گرانش و دینامیك را عوض كنیم و اصلا فكر كنیم كه هیچ ماده تاریكی وجود ندارد. این قوانینی را طوری عوض كنیم كه در مقیاس منظومه شمسی درست كار كند و مقیاس كهكشانی بدون نیاز به ماده تاریك بتواند دوران دیسك كهكشانی را درست توضیح دهد، حركت نوسانی ستاره ها را در دیسك كهكشان به ما درست بگوید و خوشه كهكشانی را درست توضیح بدهد. یعنی عوض كردند قانون گرانش و قانون دوم نیوتن و این یك رهیافت جایگزین و تعمیم قانون گرانش است. بنابراین دو راه وجود دارد یكی این كه بگوییم ممكن است قانون گرانش درست كارنكند و باید شكل آن را عوض كنیم. راه دوم این است كه بیاییم و قانون دوم نیوتن را عوض كنیم و این یك رهیافتی است كه از 1985 شروع شده است. این ها تقریبا تا حدودی درست جواب می دهد ولی هدف نهایی وضع قانونی است كه بتواند از گستره منظومه شمسی و تا مقیاس بزرگتر همه را بدون نیاز به ماده تاریك درست جواب بدهد.

مجری: همان طور كه می دانیم نسبیت انیشتین توضیح كامل تر از قانون نیوتن است. آیا این پیش بیینی شما از به هم خوردن یا اصلاح قوانین فرا گیر باعث می شود نسبیت هم تحت تاثیر قرار بگیرد؟

 راهوار: نه این كه خود نسبیت ها هم عوض شود بلكه در حقیقت اصول نسبیت عام پا برجا است و این شكل قانون است كه عوض می شود. مثلا اگر می گوییم كه یك جرم معین فضا زمان را به یك میزان خم می كند، زمانی كه گرانش راتغییر می دهیم می گوییم همان مقدار جرم فضا زمان رابیشتر خمیده می كند و خمش بیشتر فضا زمان به معنای گرانش قوی تر است اما در كل اصول موضوعه نسبیت عام عوض نمی شود و فقط قانون گرانش را تعمیم می دهد. اگر گرانش نیوتن را یك حلقه در نظر بگیرید قانون گرانش نسبیت عام یك حلقه بزرگتر است كه در میدان های گرانش ضعیف تبدیل می شود به همان گرانش نیوتنی.

مجری: آیا در توزیع ماده تاریك در وسعت های مختلف هم اختلافی وجود دارد؟

 راهوار: می توان گفت كه ماده تاریك به مقیاس وابسته است. اگر شما در منظومه شمسی نگاه كنید مقدار ماده تاریك به قدری كم است كه می توان از آن چشم پوشی كرد. زیرا اثر خطای اندازه گیری بسیار بزرگ تر از اثر این ماده تاریك است، ولی در كهكشان هاله پنج تا شش برابر از ساختار خود كهكشان بزرگ تر است. . خوشه های كهكشانی باز بزرگ تر و بزرگ تر می شود هر چه قدر ساختار بزرگ تر می شود هاله ای كه ماده تاریك این را فرا می گیرد بزرگ تر خواهد بود.

 مجری: این چیزی كه ما از ماده تاریك قلمداد می كنیم چه بخشی از ماده تاریك ما را تشكیل می دهد؟

راهوار: طبیعتا قسمت عمده. حال اگر مساله انرژی تاریك را هم به آن اضافه كنیم، تنها فقط یك درصد از دنیا را ما می بینیم و بقیه آن دیده نمی شود و راه حل آن یا این است كه بگردیم ببینیم در كجای فیزیك ماده ای هست كه خیلی سخت دیده می شود و فرض كنیم ماده تاریك همان ماده است و یا این كه گرانش و قوانین را عوض كنیم.


ارسال به ارسال به 100 درجه کلوب دات کام
[ نویسنده : سجاد مقصودی در دوشنبه 9 شهریور 1388 و ساعت 11:45 ق.ظ مرتبط با مقالات تابش پس زمینه ، ماده تاریك ، بیگ بنگ | لینک | نظرات ]



امار سایت

 
 


آمار بازدیدها:
امروز:
دیروز:
این ماه:
ماه قبل:
مجموع:
آخرین بازدید:

اطلاعات سایت
آخرین بروز رسانی:
کل مطالب :

اعضای گروه :

سجاد مقصودی
پژمان نعمتی
محمد آریایی
سپیده خانعلیپور
ارمغان حافظ
سهیل رجبی
مستوره رمضانی
كوثر بابایی
مائده پژوهنده

لینکستان

نجوم علمی برای همه در هر زمان
نخستین ماهواره دانش آموزی ایران (البرزست1)
آذر نجوم
پاتوق علاقه مندان به نجوم
آسمان از آن تو
انجمن مجازی نجوم ( هالی )
آسمان بروجن
اولین وبلاگ اختصاصی نجوم رادیویی درایران
وبلاگ نجوم ایران
چت روم كویپر
نجوم كودكان كویپر
انجمن نجوم پژوهشسرای شهید خوشبخت
زیبایی های آسمان
آرشیو تصاویر ناسا از فضا
انجمن نجوم ثاقب گیلان

همه لینکها

لینکدونی

سایت جامع فناوری و تکنولوژی آراد
قرارگاه خبری و تحلیلی ثامن نیوز
جامع ترین سایت رباتیک آراد
دنیای فیزیک از دریچه پارس فیزیک
تبادل لینک هوشمند
مقالات فیزیک و نجوم
هیـــگز(ذره ی خدا)
وبلاگ فیزیك ایران
سایت علمی رهاورد
دنیای نانو فناوری
علوم کامپیوتر
فیزیكال
فروشگاه کتاب
سفر به موفقیت
چهار سوی علم
بهترین وبلاگ علمی و آموزشی

آرشیو لینکدونی

تبلیغات

فعلا هیچی تبلیغ نداریم